Το 83% των επικεφαλής corporate treasury παγκοσμίως δηλώνουν ότι ο ρόλος τους θα έχει αλλάξει ριζικά έως το 2030. Το 70% χρησιμοποιεί ήδη τεχνητή νοημοσύνη σε κρίσιμες λειτουργίες, όπως οι χρηματοοικονομικές προβλέψεις και η διαχείριση ρευστότητας. Την ίδια στιγμή, όμως, μόλις το 52% θεωρούν ότι σήμερα συμμετέχουν ενεργά στη δημιουργία προστιθέμενης αξίας για τον οργανισμό τους.
Τα στοιχεία αυτά αποτυπώνουν με ακρίβεια το μεταβατικό στάδιο στο οποίο βρίσκεται ο κλάδος των corporate treasurers: υψηλές προσδοκίες, έντονη τεχνολογική διείσδυση, αλλά και ουσιαστικά εμπόδια που περιορίζουν τον στρατηγικό τους ρόλο. Σε ένα περιβάλλον παρατεταμένης διεθνούς αστάθειας, οι επιχειρήσεις βασίζονται όλο και περισσότερο στη στρατηγική οπτική του treasury για τη θωράκιση της ρευστότητας και τον εντοπισμό νέων ευκαιριών ανάπτυξης.
Η παγκόσμια έρευνα της EY, DNA of the Treasurer report, βασισμένη στις απόψεις περισσότερων από 1.200 treasurers και ανώτερων χρηματοοικονομικών στελεχών, καταγράφει μια σαφή μετατόπιση του ρόλου. Περισσότεροι από οκτώ στους δέκα treasurers (83%) εκτιμούν ότι ο ρόλος τους θα μετασχηματιστεί δραστικά έως το 2030, ενώ αντίστοιχο ποσοστό CFOs (84%) θεωρεί ότι η ικανότητα εντοπισμού ευκαιριών δημιουργίας επιχειρηματικής αξίας θα είναι καθοριστική για τον treasurer του μέλλοντος.
Στο νέο αυτό πλαίσιο, το treasury καλείται να ξεπεράσει τα παραδοσιακά του όρια. Ο ρόλος του διευρύνεται ώστε να περιλαμβάνει τη βελτιστοποίηση ρευστότητας και κεφαλαίων, την παροχή στρατηγικής πληροφόρησης προς τη διοίκηση, τη συμμετοχή σε διαλειτουργικά έργα σε επίπεδο οργανισμού και την ανάπτυξη ανθρώπινου δυναμικού. Δεν πρόκειται πλέον για μια καθαρά διαχειριστική λειτουργία, αλλά για έναν κρίσιμο πυλώνα υποστήριξης της συνολικής επιχειρηματικής στρατηγικής.
Εμπόδια στη δημιουργία αξίας
Παρά τις αυξημένες προσδοκίες, η έρευνα αναδεικνύει ένα εμφανές χάσμα ανάμεσα στον ρόλο που αναμένεται να διαδραματίσουν οι treasurers και στην καθημερινή τους πραγματικότητα. Σχεδόν οκτώ στους δέκα CFOs (84%) δηλώνουν ότι αναμένουν από το treasury να εντοπίζει νέες πηγές αξίας. Ωστόσο, μόλις το 52% των treasurers θεωρούν ότι σήμερα το επιτυγχάνουν.
Οι λόγοι είναι κυρίως λειτουργικοί. Το 33% αναφέρει ότι μεγάλο μέρος του χρόνου τους απορροφάται από τη διαχείριση σχέσεων με χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και επενδυτές, ενώ αντίστοιχο ποσοστό (33%) επιβαρύνεται από καθημερινές λειτουργικές αρμοδιότητες. Παράλληλα, το 32% δηλώνει ότι δεν διαθέτει επαρκή χρόνο για την ανάπτυξη νέων δεξιοτήτων, γεγονός που περιορίζει τη δυνατότητα μετάβασης σε έναν πιο στρατηγικό ρόλο.
Η απόκλιση είναι εμφανής και σε κρίσιμους τομείς ευθύνης. Λιγότεροι από τρεις στους δέκα treasurers (27%) εκφράζουν υψηλό βαθμό εμπιστοσύνης ότι οι στρατηγικές διαχείρισης χρηματοοικονομικού κινδύνου που εφαρμόζουν συμβάλλουν ουσιαστικά στη λήψη καλύτερων αποφάσεων. Μόλις το 29% δηλώνουν ότι έχουν πλήρη ευθύνη για τη διαχείριση του κεφαλαίου κίνησης και των ταμειακών ροών, παρά τη σημασία τους για τη συνολική ανθεκτικότητα της επιχείρησης.
Η τεχνολογία ως καταλύτης
Την ίδια στιγμή, το treasury αναδεικνύεται σε πρωτοπόρο της ψηφιακής μετάβασης. Το 70% των treasurers χρησιμοποιούν ήδη τεχνητή νοημοσύνη σε βασικές λειτουργίες, ενώ το 82% αξιοποιεί εργαλεία ανάλυσης και οπτικοποίησης δεδομένων. Σχεδόν ένας στους τρεις (30%) αναγνωρίζει ότι η τεχνολογία και τα δεδομένα αποτελούν τον βασικό μοχλό δημιουργίας αξίας, ενώ για το 25% η καλλιέργεια κουλτούρας καινοτομίας αποτελεί καθοριστικό παράγοντα διαφοροποίησης.
Παράλληλα, το ανθρώπινο κεφάλαιο έρχεται στο προσκήνιο. Το 70% των treasurers δηλώνουν ότι επενδύουν ενεργά στην ενδυνάμωση των ομάδων τους, μέσω mentoring, επαγγελματικής εξέλιξης και ανάπτυξης ψηφιακών και αναλυτικών δεξιοτήτων. Ωστόσο, το 49% εκτιμά ότι η περαιτέρω εκπαίδευση θα μπορούσε να βελτιώσει σημαντικά τη διαχείριση ρευστότητας, ενώ παραμένει ένα κενό αντίληψης ως προς τις ηγετικές δεξιότητες: το 28% των CFOs τις θεωρούν κρίσιμες, έναντι μόλις 18% των treasurers.
