Το 1967, όταν η Ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία ήταν ανδροκρατούμενη, η Nissan αποφάσισε να σπάσει αυτόν τον κανόνα. Και το έκανε προσλαμβάνοντας την Kyoko Shimada, την πρώτη σχεδιάστρια αυτοκινήτων στην ιστορία της Ιαπωνίας. Η Kyoko εντάχθηκε στην Nissan 19 χρόνια πριν τεθεί σε ισχύ ο νόμος για την παροχή ίσων ευκαιριών μεταξύ των δύο φύλων στην Ιαπωνία και σε μια εποχή που η ενεργός συμμετοχή των γυναικών στο εργατικό δυναμικό και σε τμήματα της κοινωνίας, δεν ήταν ακόμη κάτι το κοινώς αποδεκτό.
«Δεν υπήρχε ούτε μία γυναίκα σχεδιάστρια σε καμία από τις αυτοκινητοβιομηχανίες στην Ιαπωνία εκείνη την εποχή, αλλά η Nissan αντιλήφθηκε, σε σχέση με άλλες εταιρείες αυτοκινήτων, ότι ήταν απαραίτητο να έχει την άποψη μιας γυναίκας στη σχεδίαση αυτοκινήτων, καθώς κάθε νοικοκυριό επρόκειτο να αποκτήσει ένα αυτοκίνητο», θυμάται η Shimada.
Αφού σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Γυναικών της Ιαπωνίας, προσχώρησε στην εταιρεία για να συμμετάσχει σε μια ομάδα περίπου 50 σχεδιαστών, όλοι τους άνδρες, ειδικευμένων στην αυτοκινητοβιομηχανία. Ήταν μια νεαρή γυναίκα, χωρίς υπόβαθρο στα αυτοκίνητα, αλλά αυτό ήταν και το ατού της. Αυτό το χαρακτηριστικό της την οδήγησε στην επιτυχία καθ’ όλη τη διάρκεια των 38 ετών της στη Nissan, προσφέροντας πάντα μια φρέσκια άποψη.
Για παράδειγμα, θεωρούσε τα αυτοκίνητα ως «Χώρο διαβίωσης», όπου οι χρήστες θα μπορούσαν να εκφράσουν τον δικό τους τρόπο ζωής και την ταυτότητά τους, κάτι μοναδικό εκείνη την εποχή. Πίστευε ότι τα αυτοκίνητα ήταν ένας χώρος, όχι μόνο για τον οδηγό αλλά και για τους επιβάτες, στα μπροστινά και πίσω καθίσματα. Είχε τη δική της καθαρή άποψη και για άλλα στοιχεία σχεδίασης, όπως η αντίθεση και η εναρμόνιση με τον έξω κόσμο.
Η Shimada όλα αυτά τα έκανε πράξη, όταν της ανατέθηκε να εργαστεί με χρώματα και εσωτερικούς χώρους για επιβατικά αυτοκίνητα. Με έναν εντελώς νέο τρόπο εργασίας, περιηγήθηκε σε πολυκαταστήματα για να αντλήσει έμπνευση και για να δει την τελευταία τάση της μόδας για άνδρες και γυναίκες. Παράλληλα, επισκέφθηκε εξελιγμένα καταστήματα επίπλων για να σκεφτεί πώς να μεταδώσει αυτό το συναίσθημα της πολυτέλειας στους εσωτερικούς χώρους των αυτοκινήτων, χρησιμοποιώντας παράλληλα την αρχιτεκτονική ως δομική αναφορά.
Κάπως έτσι οδηγήθηκε στο να προτείνει κομψά μπλε, καφέ και λευκά χρώματα για παλέτες αυτοκινήτων, σε μια εποχή που το εξωτερικό χρώμα των επίσημων πολυτελών οχημάτων ήταν μόνο το μαύρο.
Κοιτάζοντας πίσω σε εκείνη την εποχή, η Shimada είπε: «Το να μην έχει προηγούμενο δεν μπορεί να είναι δικαιολογία για να μην κάνουμε κάτι διαφορετικά. Εάν δεν υπάρχει προηγούμενο, γιατί να μην το κάνουμε; Μόλις υπάρξει ένα νέο δεδομένο, οι άλλοι θα ακολουθήσουν με φυσικό τρόπο».
Στο τέλος των σχεδόν τεσσάρων επιτυχημένων δεκαετιών της στη Nissan, αποσύρθηκε με αμέτρητα επιτεύγματα και «πρωτιές» και διατηρεί τον «μύθο» της, ως το πρώτο πρότυπο ισχυρής γυναικείας ηγεσίας στην Nissan. Η αποφασιστικότητά της να είναι αληθινή ήταν η κινητήρια δύναμη πίσω από την εξαιρετική καριέρα της, η οποία με τη σειρά της συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη της Nissan σε παγκόσμια εταιρεία.
