- Της Μαρίας Μόσχου
Υπερβολικό κόστος, αναθεωρήσεις, συμπληρωματικές συμβάσεις και απευθείας αναθέσεις συνθέτουν την εικόνα των έργων σηματοδότησης του σιδηροδρομικού δικτύου από τις αρχές του 1990 και από τους υπεύθυνους διαχειριστές των δημόσιων χρημάτων.
Τα στοιχεία που διαθέτει ο ΟΣΕ για τα έργα σηματοδότησης, σχεδόν στο σύνολο του σιδηροδρομικού δικτύου, δείχνουν ότι σε σύνολο 20 συμβάσεων μέχρι το 1997 σε όλο το δίκτυο, μόνο οι έξι δόθηκαν σε αναδόχους με διαγωνισμό ενώ οι υπόλοιπες έγιναν με απευθείας ανάθεση!
Την ίδια στιγμή αποκαλυπτικά είναι και τα οικονομικά στοιχεία που παρουσιάζονται με αναθεωρημένες τιμές σε ευρώ καθώς σε όλα τα τμήματα του δικτύου έγιναν συμπληρωματικές συμβάσεις που το κόστος τους έφταναν μέχρι και το 52% της αρχικής δαπάνης!
Και όλα αυτά τη στιγμή που το δίκτυο Πάτρα – Αθήνα – Θεσσαλονίκη – Εύζωνοι δεν διαθέτει ακόμα και σήμερα σε όλο το μήκος του σηματοδότηση.
Συγκεκριμένα σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του ΟΣΕ για παρεμβάσεις σε επτά τμήματα της σιδηροδρομικής «ραχοκοκαλιάς» της χώρας το συνολικό ποσό των συμβάσεων, σύμφωνα με αναθεωρημένες τιμές 2014, ξεπερνούσαν τα 558 εκατ. ευρώ ενώ οι συμπληρωματικές συμβάσεις ξεπέρασαν τα 145 εκατ. ευρώ (ποσοστό 26%).
Τις πιο αυξημένες συμπληρωματικές συμβάσεις παρουσιάζει το τμήμα Οινόη – Τιθορέα που η αρχική σύμβαση ήταν 81,2 εκατ. ευρώ ενώ οι συμπληρωματικές ξεπέρασαν τα 42 εκατ. ευρώ (ποσοστό 52%)!
Ακολουθεί το τμήμα Λάρισα – Πλατύ με αυξημένο ποσοστό δαπάνης συμπληρωματικής σύμβασης σε σχέση με την αρχική 29%, το τμήμα Δομοκός – Λάρισα με 26%, το τμήμα Πλατύ – ΤΧ1 με 22%, το τμήμα Αθήνα – Οινόη – Χαλκίδα με 19%, το τμήμα Θεσσαλονίκη – Ειδομένη με 18% και τέλος το τμήμα Θεσσαλονίκη- Στρυμώνα – Προμαχώνα με 13%.
Εντυπωσιακά είναι επίσης και τα νούμερα που προκύπτουν από τους πίνακες του ΟΣΕ όσον αφορά το κόστος ανά χλμ. των συμβάσεων αυτών και το κόστος ανά χλμ. που λίγα χρόνια αργότερα είχε καθορίσει η ΕΡΓΟΣΕ όταν ανέλαβε την δημοπράτησης των σιδηροδρομικών έργων.
Ειδικότερα το μέσο κόστος ανά χλμ. σε ορισμένα τμήματα «χτύπησε κόκκινο» παρουσιάζοντας ποσοστιαίες διαφορές δαπάνης με βάση τις τιμές της ΕΡΓΟΣΕ που προκαλούν … ίλιγγο!
Το μεγάλο … φαγοπότι φαίνεται ότι έγινε στο τμήμα Αθήνα – Οινόη – Χαλκίδα με τη δαπάνη των συμβάσεων που υλοποιήθηκαν να παρουσιάζει αύξηση 341% σε σχέση με τη δαπάνη που θα είχε προκληθεί σε τιμές της ΕΡΓΟΣΕ.
Ακολουθεί το τμήμα Λάρισα – Πλατύ που η αύξηση έφτασε το 260%, στο Πλατύ – ΤΧ1 το 246%, το τμήμα Οινόη – Τιθορέα παρουσίασε αύξηση 169%, στο Θεσσαλονίκη- Στρυμώνα – Προμαχώνα 163%, στο Δομοκός – Λάρισα 140% και στο τμήμα Θεσσαλονίκη – Ειδομένη 78%.
Πάντως δια του λόγου το αληθές κανένας δεν έχει απολογηθεί για τα παραπάνω και βέβαια ουδέποτε αποδόθηκαν ευθύνες. Και όλα αυτά όταν το δίκτυο στο σύνολό του ακόμα δεν διαθέτει σηματοδότηση. Μάλιστα πρέπει να τονίσουμε ότι τα συστήματα που τοποθετήθηκαν τότε δεν είναι πλέον συμβατά με τη νέα τεχνολογία οπότε και στην πλειοψηφία τους χρειάστηκε να αντικατασταθούν από την ΕΡΓΟΣΕ.
