Η τεχνητή νοημοσύνη μετατρέπεται σε βασικό εργαλείο διαχείρισης φορολογικών κινδύνων για τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, καθώς το παγκόσμιο φορολογικό περιβάλλον γίνεται πιο απαιτητικό, πιο διαφανές και πιο ψηφιακό. Οι επιχειρήσεις στρέφονται μαζικά στη GenAI, επιδιώκοντας να ενισχύσουν την ακρίβεια, την ταχύτητα και την αποτελεσματικότητα των διαδικασιών τους.
Η στροφή αυτή δεν αποτελεί μελλοντική τάση, αλλά ήδη διαμορφωμένη πραγματικότητα, με το 70% των οργανισμών να έχουν υλοποιήσει ή να βρίσκονται σε διαδικασία ενσωμάτωσης σχετικών εργαλείων, σύμφωνα με τα ευρήματα της παγκόσμιας έρευνας της EY, Tax Risk and Controversy Survey.
Όπως δείχνει η έρευνα, οι επικεφαλής των φορολογικών διευθύνσεων δεν αντιμετωπίζουν πλέον την τεχνολογία ως υποστηρικτικό εργαλείο, αλλά ως κρίσιμο παράγοντα στρατηγικής επιβίωσης και ανταγωνιστικότητας. Η πίεση εντείνεται, καθώς εννέα στους δέκα αναμένουν αύξηση των διαφορών με τις φορολογικές αρχές τα επόμενα χρόνια, γεγονός που οδηγεί σε πιο προληπτικές και τεχνολογικά ώριμες επιλογές.
Η GenAI αναδεικνύεται στον πυρήνα αυτής της μετάβασης. Το 87% των ερωτηθέντων εκτιμούν ότι μπορεί να βελτιώσει ουσιαστικά την αποδοτικότητα και την ακρίβεια τόσο των φορολογικών ελέγχων όσο και της επίλυσης διαφορών. Η πρακτική εφαρμογή επιβεβαιώνει αυτή την εκτίμηση.
Οι εταιρείες, που έχουν ήδη ενσωματώσει εργαλεία GenAI, εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα ικανοποίησης από τις σχετικές διαδικασίες, με το 46% να δηλώνουν «πολύ ικανοποιημένοι», έναντι μόλις 31% όσων δεν χρησιμοποιούν λύσεις τεχνητής νοημοσύνης. Το στοιχείο αυτό αποδεικνύει ότι η τεχνολογία δεν περιορίζεται σε θεωρητικά οφέλη, αλλά παράγει μετρήσιμα αποτελέσματα.
Το ρυθμιστικό περιβάλλον
Την ίδια στιγμή, το ρυθμιστικό περιβάλλον γίνεται ολοένα και πιο σύνθετο. Οι διεθνείς φορολογικές μεταρρυθμίσεις, σε συνδυασμό με τις αυξημένες απαιτήσεις διαφάνειας, δημιουργούν ένα νέο τοπίο αυξημένου κινδύνου.
Παράλληλα, το 90% προβλέπουν άνοδο διαφορών που σχετίζονται με ενδοομιλικές συναλλαγές και υποχρεώσεις διαφάνειας, όπως η δημόσια δήλωση ανά χώρα.
Ιδιαίτερη σημασία αποκτούν και οι φόροι ψηφιακών υπηρεσιών, οι οποίοι αναδεικνύονται σε βασικό πεδίο μελλοντικού φορολογικού κινδύνου. Ωστόσο, η ετοιμότητα των οργανισμών παραμένει περιορισμένη, καθώς μόλις το 49% δηλώνουν ότι αισθάνονται «πολύ καλά προετοιμασμένοι» για να διαχειριστούν τις σχετικές διαφορές. Η απόσταση αυτή μεταξύ αυξανόμενου κινδύνου και περιορισμένης προετοιμασίας ενισχύει την ανάγκη για επενδύσεις σε τεχνολογία και δεδομένα.
Παράλληλα με την υιοθέτηση της GenAI, οι οργανισμοί επανεξετάζουν τα μοντέλα φορολογικής διακυβέρνησης. Το 91% των συμμετεχόντων σχεδιάζουν παρεμβάσεις για την ενίσχυση των πλαισίων διακυβέρνησης, αναγνωρίζοντας ότι η αποτελεσματική διαχείριση των φορολογικών διαφορών δεν εξαρτάται μόνο από την τεχνολογία, αλλά και από τη δομή, τη διαφάνεια και τον έλεγχο των διαδικασιών.
Ωστόσο, μόλις το 31% δηλώνουν «πολύ ικανοποιημένοι» από τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζονται σήμερα τις φορολογικές διαφορές, γεγονός που αποκαλύπτει ένα σημαντικό χάσμα μεταξύ πρόθεσης και υλοποίησης.
Τα πιο ώριμα φορολογικά τμήματα επιχειρούν να καλύψουν αυτό το κενό μέσα από τη δημιουργία σαφών δομών ηγεσίας, την κεντρικοποίηση της εποπτείας των διεθνών διαφορών και την ενίσχυση της διακυβέρνησης των δεδομένων.
Η συνολική εικόνα δείχνει ότι οι φορολογικές αρχές κινούνται πλέον με μεγαλύτερο συντονισμό, αξιοποιώντας περισσότερα δεδομένα και προηγμένες τεχνολογίες, ενώ απαιτούν ταχύτερη και πιο τεκμηριωμένη ανταπόκριση από τις επιχειρήσεις. Οι φορολογικές διαφορές δεν αυξάνονται μόνο ποσοτικά, αλλά μεταβάλλονται και ποιοτικά, καθιστώντας τη συμμόρφωση πιο απαιτητική και πολυδιάστατη.
